Hoe Le Marie Marché begon

Het begon, zoals veel goede dingen, met een gevoel waar je geen woord voor hebt. Een zomerochtend in een dorp boven Avignon, een gedekte tafel onder een vijgenboom, het geluid van een markt twee straten verder. En een vraag die niet meer wegging: waarom zou je dit niet mee naar huis kunnen nemen?

Toen we in 2016 voor het eerst een sfeermarkt opbouwden, hadden we geen merknaam, geen logo, geen begroting. We hadden een blocnote vol kleine schetsen, een rolodex met Franse makers en een paar Nederlandse dorpspleinen waarvan we hoopten dat ze ja zouden zeggen.

De allereerste editie

De eerste editie telde achtentwintig kraampjes. Zes uit de Provence, vier uit de Périgord, de rest Nederlandse makers met een Frans hart. Het regende dwars door de food-tentjes heen. We dachten dat we faalden, tot een vrouw uit Den Haag rond half twaalf opmerkte dat haar dochter haar telefoon al een uur niet had aangeraakt. Dat was de eerste editie, dat was het bewijs.

Wat we niet wisten

We wisten niet dat er negen jaar later edities in Wassenaar, Den Haag, Naarden en Maastricht zouden zijn. We wisten niet dat dezelfde bakker uit Lyon nog steeds elk seizoen overkomt, dat hij inmiddels onze kinderen kent. We wisten niet dat een markt zo iets eenvoudigs kan zijn, en tegelijkertijd iets dat je niet hardop kunt uitleggen.

"Iedere editie voelt als de eerste. En als de zeventigste. Tegelijkertijd."

Waarom we doorgaan

We gaan door omdat er nog altijd makers zijn die zich verstoppen achter een webshop terwijl ze achter de toonbank veel mooier zijn. We gaan door omdat een marktochtend voor een gezin het verschil kan maken tussen een te volle agenda en een rustige zaterdag. We gaan door omdat we, eerlijk gezegd, niets liever doen.

De volgende editie staat klaar in de agenda. Tot dan: lees rond, kijk de portretten, en zien we elkaar op een ochtend met seringen en koffie.