Achter de schermen: opbouwdag

Wie alleen op zaterdag komt, ziet de markt als één gemoedelijke choreografie van koffie, kraampjes en kletsende bezoekers. Wat hij niet ziet: dat het de avond ervoor om half zes 's ochtends al begint.

05:30, de eerste auto's

Het is nog donker als de eerste deelnemers het plein op rijden. Vincent van de zuivelkraam staat altijd vooraan; hij heeft de langste wagen. "Ik kom liever te vroeg dan dat ik straks niet kan parkeren," zegt hij. Naast hem rolt een busje uit met de kaartmaker uit Utrecht, een vrouw die in haar eentje vier paviljoenen vol gravures opbouwt.

06:00, de croissants

De koffie staat klaar in een grote ketel naast onze opbouw-tafel. Zes platen croissants en pain au chocolat van bakkerij Léon, niet voor de bezoekers, maar voor de deelnemers die kou hebben en nog twee uur moeten opbouwen. Het is hun ontbijt, hun uurtje rust voor de drukte.

07:30, de plattegrond komt tot leven

Onze plattegrond, die zorgvuldig digitaal is uitgetekend, krijgt op straat zijn definitieve vorm. Er moet altijd geschoven worden: hier een paviljoen dat door de wind dreigt om te slaan, daar een kraampje dat zijn elektriciteit niet kan bereiken. We werken met krijt op de stoeptegels en met een radio op zak.

"De markt is pas een markt als de eerste bezoeker zonder vragen rondloopt."

09:00, de stilte voor de storm

Een half uur voor opening is er een merkwaardig moment. Alles staat. De kraampjes zijn opgebouwd, de slingers hangen, de muziek wordt zacht ingestoken. De deelnemers zitten even, drinken hun tweede koffie. Het plein lijkt een filmset waar de eerste opname zo gaat beginnen.

09:30, de eerste bezoeker

Het is altijd een vrouw met een hond. Iedere editie. We hebben er onderling een grapje over gemaakt: zonder de Vrouw Met De Hond bestaat Le Marie Marché niet. Ze loopt rond, koopt een croissant, knikt naar de eerste deelnemers en zet de markt, zonder het te weten, in beweging.

Wat een opbouwdag écht is

Een opbouwdag is geen logistieke oefening. Het is een ritueel dat een leeg plein in een paar uur tijd verandert in een Frans dorp. Ieder van ons heeft er een rol in, en als hij goed gaat, voelt het alsof iemand anders de regie deed.

De volgende keer dat je rond elf uur op de markt loopt: weet dat de boterkoek die je proeft voor sommige van ons al de derde van de dag is.